بعد از آن فرمود كه : گرامى داريد خود را از مرتبهء اهل باطل يا اختلاط با ايشان ، و خداى - تبارك و تعالى - را كه صاحب بهترين صفات و مدايح است و امام خود را و دينى [ را ] كه به آن ، عبادت پروردگار خود مىكنيد ، در دست و زبان اهل باطل ميندازيد ، و اگر چنين كنيد ، باعث آن مىشود كه خداى تعالى ، بر شما غضب كند و هلاك شويد . پس با تأنّى و هموارى باشيد ، اى اهل صلاح و امر خداى - عزَّ و جلَّ - و فرموده : كسى را كه خداى تعالى ، شما را به متابعت او امر فرموده ( يعنى امام وقت يا رسول اللَّه وائمّه عليهم السلام ) را ترك مكنيد ، و اگر ترك كنيد ، تغيير خواهد فرمود خداى تعالى ، آنچه از نعمت خود [ را كه ] به شما عطا فرموده . و دوست داريد كسى را كه به صفت شما ( يعنى تشيّع و دوستى اهل بيت عليهم السلام ) موصوف باشد ، و از براى خدا دشمن داريد كسى را كه مخالفِ شما باشد ، و دوستى و خيرخواهى خود را بذل كنيد و مضايقه مكنيد [ نسبت ] به كسى كه به صفت شما موصوف باشد ، و بذل مكنيد به كسى كه از صفت شما عدول نموده به طريقهء ديگر راغب باشد و به سبب مذهب ، با شما دشمنى كند و خواهد كه شما را به مَهالك اندازد . و بعد از آن فرمود كه : اين طريقهء سلوك و آداب ما ، ادب و طريقهء خداى - عزَّ و جلَّ - است . پس آن را اخذ كنيد و بفهميد و ياد گيريد و در پسِ سر خود ميندازيد كه آنچه با خواهش شما موافق باشد ، اخذ كنيد و به آن عمل نماييد ، و آنچه مخالف خواهش شما باشد ، دور اندازيد و عمل به آن نكنيد .